De historie van onze tuin.

 

Wij wonen hier heel landelijk, midden de velden en het groen van de natuur. Onze straat , het Switten, loopt dood en wij wonen in het laatste huis. Ons fermetje hebben wij aangekocht met een oppervlakte van 1 ha. of 10.000 m², waarvan het grootste deel toen, 8.000 m², weide was. De rest was een groentetuin en een hof met wat sparren, berken, japanse kerselaars en een ceder. Op de weiden hebben eerst schapen en geiten gelopen, waarvoor wij voor het hooi zelf zorgden.

Maar naarmate de kinderen het ouderlijke huis zijn uitgevlogen, zijn wij ons meer gaan interesseren en toeleggen op een siertuin.
 
   

Dit was de hof toen wij hier kwamen. Het enige wat is blijven staan is de ceder die nu een prachtige spar is. Het spijtige is dat de kroon tot tweemaal toe is afgewaaid.

Hier spreken wij over het jaar 1976. Pas tien jaar later zijn wij op diezelfde plaats, schuchter begonnen met de aanleg van een siertuintje.

Een vijvertje, een prieeltje, een bordertje, wat plantjes hier en daar, een paadje met dolemiet en we waren vertrokken.

Alle begin is moeilijk, maar wij abonneerden ons op tuinboeken, gingen naar open tuinen kijken, spraken met tuinliefhebbers zoals Mien Ruys, Piet Oudolf en Ton ter Linden. We gingen tuinbeurzen bezoeken in Celles, Beervelde, Torhout en zoveel andere. Kortom, wij kregen de microbe flink te pakken, en eenmaal de vlam in de pan is geslagen is het nog moeilijk te doven.

 
 

In 1987 begonnen we met een kleine vijver aan te leggen van ongeveer 15 m² als een proefstuk op hetgeen Ada Hofman verklaarde, namelijk een vijver alleen helder te houden met zuurstofplanten. Bij haar kunt u de proef op de som gaan nemen en dat hebben wij ook een paar maal gedaan. Ik raad iedereen aan zeker eens haar tuin te gaan bekijken.

 
Dit is vrij aardig gelukt, zodanig dat wij na enkele jaren een grote vijver aangelegd hebben van 16 op 9 meter. Hier zijn wij al in het jaar 1995. Weliswaar een folievijver, maar met een heel natuurlijke uitstraling en zonder filter, alleen met zuurstofplanten en natuurlijke begroeiing. Uitgegraven aarde hebben wij in bermen op de zijkanten opgevoerd en nadien beplant, de ene kant met rododendrons en de andere kant met een wintergroene beplanting.
 
Zie voor een uitgebreide beschrijving in de fotogalerij Vijvers.

Zo zijn wij stukje voor stukje verder gaan ontginnen, ja soms letterlijk omdat er op een deel bomen stonden. Maar wij hebben volgehouden omdat de inspanningen en het vele werk ruimschoots worden gecompenseerd voor wat de tuin u terug geeft.

Ik moet zo dikwijls eens terug denken aan een gezegde van Ivo Pauwels: 'tuinzweet is de beste meststof voor de tuin.'
 

Ik had bij het ontginnen ook de hulp van de kleinkinderen die ook graag komen helpen.

Deze fasen hebben wij over een drietal jaren gespreid van 2000 tot 2003.

Daarna werden daar vrachtwagens compost en paardemest aan toegevoegd, beetje bij beetje beplant, en nu kunnen wij daar al de vruchten van zien.

 

Begin 2005 is het achterste gedeelte beplant, en of de planten het goed doen?
 

 
Alleen de voortuin biedt nog perspectief. De beplante ruimte is al 5000 m².